بررسي و تحليل ساختار امنيتي خليج فارس و تنگه هرمز در راستاي الگوي امنيتي بازدارندگي با تأكيد بر نقش راهبردي منطقه اي و بين المللي جمهوري اسلامي ايران

امنيت خليج فارس و تنگه هرمز يكي از مهم ترين متغيرهايي است كه راهبردهاي منطقه اي و بين المللي مختلفي از سوي ايران و كشورهاي عرب منطقه و نيز قدرت هاي فرامنطقه اي براي آن ارائه گرديده است. راهبرد ايران براي امنيت اين دو كانون مشاركت همه كشورهاي منطقه براي تأمين امنيت آن ها و بازدارندگي در مقابل تهديدات قدرت هاي فرامنطقه اي به سركردگي امريكا است. هدف اصلي اين مقاله بررسي و تحليل ساختار امنيتي خليج فارس و تنگه هرمز در راستاي الگوي امنيتي بازدارندگي با تأكيد بر نقش راهبردي منطقه اي و بين المللي جمهوري اسلامي ايران است. سؤال اصلي مقاله اين است كه با توجه به نقش راهبردي منطقه اي و بين المللي جمهوري اسلامي ايران الگوي امنيتي مطلوب براي تأمين امنيت خليج فارس و تنگه هرمز چگونه بايستي باشد كه هم امنيت مشاركتي و منطقه اي را به همراه داشته باشد و هم اين كه بازدارندگي امنيتي ايران و كل منطقه را در برابر تهديدات قدرت هاي فرامنطقهاي فراهم كند؟ نتايج اين مقاله نشان مي دهد كه منطقه خليج فارس و تنگه هرمز هم اهميت منطقه اي دارند و هم اين كه از نظر امنيتي بسيار شكننده هستند. ايران خواهان امنيت مشاركت جويانه منطقه اي و بازدارندگي امنيتي منطقه اي در مقابل تهديدات امنيتي قدرت هاي فرامنطه اي است. با توجه به اين مقدمه در اين مقاله تلاش خواهد شد با استفاده از منابع كتابخانه اي و مقالات علمي و پژوهشي ساختار امنيتي خليج فارس و تنگه هرمز در راستاي الگوي امنيتي بازدارندگي با تأكيد بر نقش راهبردي منطقه اي و بين المللي جمهوري اسلامي ايران تحليل و تبيين گردد.