الگوي مفهومي سرمايه‌هاي فكري در آموزش عاليمطالعه موردي دانشگاه شريف

Conceptual model of Intellectual Capitals in Higher EducationCase study of Sharif University of Technology

با اهميت يافتن دانش در پيشبرد شئون مختلف زندگي ب شري،خلق و مديريت دارايي‌هاي دانشي نقشي تعيين‌كننده در ارزش‌آفريني و حفظ زيست‌پذيري آينده‌ ي دانشگاه‌ها يافته است. در اين راستا دانشگاه‌ها ناگزير از بازشناخت سرمايه‌هاي فكري خود و اشكال جديدي ازمديريت مي‌باشند كه توجه به ارزش‌آفريني از اين سرمايه‌ها را در كانون توجه خود قرار دهد. براي اين منظور پژوهش حاضر با بررسي تفصيلي مفهوم و انواع سرمايه‌هاي فكري دانشگاه، خود را از پژوهش‌هايي كه سرمايه فكري را در شركت‌هاي تجاري مفهوم‌سازي نموده‌اند، متمايز مي‌كند و به سمت دستيابي به الگويي شناختي از اساسي‌ترين سرمايه‌هاي فكري دانشگاه حركت مي‌كند. در ادامه الگوي بدست آمده براي بررسي وضعيت سرمايه‌هاي فكري در يكي از برترين دانشگاه‌هاي ايران به كار برده شده است. روش پژوهش، توصيفي-پيمايشي است كه جامعه‌ي آن عبارت است از اعضاي هيئت علمي «دانشگاه شريف» با حجم300 نفر. نمونه‌گيري از نوع طبقه‌اي و شامل 103 نفر از اعضاي هيئت علمي مي‌باشد. ابزار اندازه‌گيري، يك پرسشنامه‌ي محقق‌ساخته مي‌باشد كه بر اساس مباني نظري و پيشينه‌ي پژوهش بدست آمده و پايايي و روايي آن بررسي و تاييد شده است. داده‌ها با استفاده از آزمون t، آزمون تحليل واريانس چندمتغيره (MANOVA)و آزمون فريدمن (Friedman) تجزيه و تحليل و نهايتا يافته‌هاي پژوهش بحث و بررسي شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه وضعيت سرمايه انسانيبالاتر از متوسط، اما وضعيت سرمايه نوآوري، سرمايه سازماني و سرمايه ارتباطي پايين‌تر از متوسط مي‌باشد. به طوريكه مجموعا براساس يافته‌ها، وضعيت كلي سرمايه فكري در دانشگاه شريف پايين‌تر از متوسط بدست آمده است.