بررسي الگوي توسعه حرفه‌اي دانشجويان دكتري علوم تربيتي بر اساس نظريه زمينه‌اي

مطالعۀ حاضر در پي ارائه مدلي جهت تبيين توسعه حرفهاي دانشجويان دكتري رشته علوم تربيتي است. به جهت عدم‌كفايت مدلهاي ارائه‌شده در ادبيات موجود براي تبيين توسعه حرفه اي دانشجويان رشته علوم تربيتي در ايران و به دست آوردن داده هايي متناسب با زمينه مورد مطالعه، از روش كيفي نظريه مبتني بر زمينه استفاده شد. داده هاي مطالعه از طريق مصاحبه با 18 نفر از دانشجويان دكتري رشته علوم تربيتي گردآوري شد. با طبقه بندي مفاهيم، مقوله هاي فرعي و محوري و يافتن مقوله هسته اي با استفاده از روش كدگذاري باز، محوري و انتخابي مقوله اي شكل‌دهنده توسعه حرفه اي دانشجويان و روابط بين آن‌ها در قالب مدل پارادايمي ظهور يافت كه شامل شرايط علّي (3 مقوله)، مقوله هسته اي (درگيرشدن دانشجويان در فعاليتهاي حرفه اي)، راهبرد (3 مقوله)، زمينه (5 مقوله)، شرايط مداخله گر (5 مقوله) و پيامدها (4 مقوله) ميشود.