پهنه بندي درجه خطرپذيري رخداد پديده هاي اقليمي مه و توفان هاي گرد و غبار در شبكه جاده اي كشور با استفاده از داده هاي ماهواره اي

نرخ مرگ و مير و آسيب هاي جاد هاي ناشي از مخاطرات اقليمي، همواره يكي از مسائل مهم به شمار ميرود و در سال هاي اخير نيز مطالعه درجه خطرپذيري جاده هاي ارتباطي در سطح كشوري به لحاظ پتانسيل مه خيزي و توفان هاي گرد و غبار جهت كاهش تصادفات جاده اي، يكي از موضوعات قابل توجه در اين ميان است. در اين تحقيق به منظور شناسايي مناطق مستعد رخداد مه و توفان هاي گرد و غبار در شبكه جاده اي كشور، داده هاي آماري تعداد روزهاي همراه با ديد كمتر از 1 كيلومتر و همراه با گرد و غبار از 95 ايستگاه همديد كشور در دوره آماري 1990 -2007 استخراج و سپس نقشه فراواني رخداد قابليت ديد كمتر از يك كيلومتر پس از دورنيابي توسط روش اسپلاين 1 در محيط آرك جي آي اس در گستره كشور تهيه شده است. همچنين، با تحليل طيفي باندهاي مادون قرمز و مرئي تصاوير سنجنده سويري از ماهواره ام اس جي ، نقشه درصد ابرناكي هوا درسطح زمين و ضخامت نوري ابرهاي با ارتفاع پايين به عنوان شاخص مناطق م هگير و ابرهاي استراتوس با ارتفاع پايين در جادههاي كشور براي دوره آماري 1980-2010 ارائه شده است . براي استخراج توزيع مكاني رخداد توفانهاي گرد و غبار نيز از داده هاي ماهوار هاي ماديس و شاخص ضخامت - اپتيكي آئروسل براي دوره آماري 2000 - 2010 استفاده شده است. با توجه به نتايج، بيشترين درصد فراواني رخداد قابليت ديد كمتر از يك كيلومتر در ناحيه خزري و شمال غربي كشور ناشي از مه و در نواحي جنوب غرب و شرق كشور ناشي از گردوغبار است. بيشترين درجه خطرپذيري به لحاظ پتانسيل مه خيزي در شبكه جاده اي كشور نيز در جنوب و جنوب غرب ناحيه خزري و از منظر رخداد گردوغبار در غرب تا جنوب كشور و در محدوده شمال شرقي ناحيه خزري است .