تأثير درمان بين فردي فراشناختي بر كيفيت زناشويي مرد خودشيفته: مطالعه موردي

The effect of metacognitive interpersonal therapy on the marital quality of narcissistic man

شخصيت نقشي اساسي در روابط زناشويي دارد. خودشيفتگي به علت رويكرد متمركز بر خود، فقدان همدلي و خشونت مانع از ايجاد روابط صميمانه مي­شود. درمان خودشيفتگي با موفقيت امكان‌پذير است، اما نياز به يك درك كامل از آسيب‌شناسي و روش­هاي باليني مناسب دارد. درمان بين فردي فراشناختي (MIT) براي درمان خودشيفتگي فرايندي گام ‌به‌ گام اتخاذ مي­كند كه منجر به كاهش تدريجي فرايندهاي خودشيفتگي مي­شود. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير درمان بين­فردي فراشناختي بر كيفيت زناشويي مرد خودشيفته انجام ‌گرفته است. به­ علت عميق بودن مشكلات شخصيت و طولاني بودن درمان روش پژوهش حاضر پژوهش موردي است. در اين مطالعه، آزمودني مرد 28 ساله بود كه با استفاده از مصاحبه باليني و پرسشنامه­ي شخصيت خودشيفته (NPI-40) مبتلا به مشكلات زناشويي و خودشيفتگي تشخيص داده شد. درمان بين­فردي فراشناختي بيست ‌و يك جلسه و در طول يك سال انجام شد. نتيجه در ابعاد مختلف كيفيت زناشويي براي مرد و زن يكسان نبود و مسائل فرهنگي نيز نقش مهمي در فرايند درمان داشتند. اما به‌طوركلي، درمان باعث افزايش كيفيت زناشويي فرد و همسرش شد.