حقوق بشر اسلامي و كرامت ذاتي انسان در اسلام

حقوق بشر، مجموعه حقوق موضوعه كه آغاز آن را بتوان با اعلاميه جهاني حقوق بشر يا انقلاب كبير فرانسه دانست، نمي‌باشد؛ بلكه صحيح‌ تر آن است كه قدمت آن را به درازاي حيات بشر بدانيم. حقوق بشر دستاورد دين و تصميم جمعي و انقلاب خاصي نيست؛ بلكه مطالع نقش آنها در زمينه حقوق بشر، به منظور مطالع ابزاري است كه در جهت حمايت و به رسميت شناختن و شناساندن آن ارائه مي‌كنند. در اين ميان دين اسلام به دليل برخورداري از يك نظام شاخص حقوقي، در حيطه بحث‌هاي مربوط به حقوق بشر، جايگاهي خاص، پيچيده و دقيق پيدا كرده است. به نظر مي‌رسد كه در دين اسلام دو نوع كرامت براي انسان بتوان يافت. يكي كرامتي جهان‌شمول كه صفتي غير مقيد به دين است و ديگري كرامتي اكتسابي كه مقيد به عقيده انسان است. در اين مقاله سعي بر بررسي جايگاه حقوق بشر و ابزار به رسميت شناختن كرامت ذاتي انسان در دين اسلام و بررسي جايگاه كرامت اكتسابي و تمايزات آن با كرامت ذاتي هستيم