تجربه زيسته كودكان پيرامون خشونت خانگي

هدف: خشونت خانگي عليه كودكان، علاوه بر جنبه هاي انساني و حقوق بشري، يك مشكل عمده سلامتي به حساب مي آيد و عواقب جسمي، رواني و اجتماعي آن مي تواند سلامت كودكان، خانواده و جامعه را در معرض آسيب قرار دهد. بنابراين پژوهش حاضر با هدف تبيين تجربه زيسته كودكان پيرامون خشونت خانگي انجام گرفت. روش: اين پژوهش از نوع مطالعات كيفي بود كه با رويكرد پديدارشناسي انجام گرفت و گردآوري داده ها با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته و گروه متمركز انجام شد. داده هاي حاصل از مصاحبه ها با روش تحليل محتواي گرينهايم - لاندمن مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: تجربه زيسته كودكان پيرامون خشونت خانگي در قالب سه طبقه «تجربه آزارهاي جسماني و رواني»، «كاربست راهبردهاي مراقبتي» و «حضور اجتماعي به مثابه يك چالش» جاي گرفت. نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه براهميت اقدامات پيشگيرانه و توجه بيش از پيش مسئولان و متوليان امر در حمايت از كودكان و پيشگيري از كودك آزاري تاكيد دارد. در اين راستا مي توان با افزايش آگاهي در سطوح مختلف جامعه، آموزش براي ايجاد فرهنگ بدون خشونت و نيز تربيت عاري از خشونت، تدوين اصلاح و بهسازي قانون حمايت از كودكان و شناسايي خانواده هاي آسيب زا و ارائه خدمات بازتواني براي قربانيان كودك آزاري اقدامات موثري انجام داد