اثربخشي آموزش كفايت اجتماعي مبتني بر مدل فلنر بر تاب آوري و ميزان قرباني شدن دانش آموزان قرباني قلدري

هدف: از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش كفايت اجتماعي مبتني بر مدل فلنربر تاب آوري و ميزان قرباني شدن دانش آموزان قرباني قلدري بود. روش: طرح پژوهش نيمه آزمايشي با پيش آزمون- پس آزمون وگروه گواه بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر قرباني قلدري در مدرسه بود كه در پايه هفتم و هشتم دوره اول مقطع متوسطه شهر تهران مشغول به تحصيل بودند. ابتدا به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي سه مدرسه از جامعه انتخاب شدند و سپس به صورت هدفمند پس از غربالگري كليه دانش آموزان پايه هفتم و هشتم آن مدارس با استفاده از مقياس قرباني قلدي و نظر معاونين مدرسه و معلمان، 40 نفر از بين آنها انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش (20= n) و گواه (20= n) جايگزين شدند. براي جمع آوري داده ها از مقياس هاي قرباني قلدري كاليفرنيا و تاب آوري كانر و ديويدسون استفاده شد. آموزش كفايت اجتماعي براي گروه آزمايش در 12 جلسه به مدت شش هفته ارائه گرديد. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس چند متغيري حاكي از اثربخش بودن آموزش كفايت اجتماعي مبتني بر مدل چهاربعدي فلنر برافزايش تاب آوري و كاهش ميزان قرباني شدن دانش آموزان قرباني قلدري بود (0/01>p). نتيجه گيري: اين نتايج نشان مي دهد كه آموزش كفايت اجتماعي مبتني بر مدل فلتر مي تواند براي كاهش قرباني قلدري در دانش آموزان به كار رود