نقش سيستم هاي مغزي- رفتاري و حساسيت پردازش حسي در ناگويي خلقي

هدف: هدف پژوهش حاضر پيش بيني ناگويي خلقي بر پايه فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري و حساسيت پردازش حسي بود روش: 400 دانشجو (183 مرد، 217 زن) به عنوان نمونه به شيوه نمونه برداري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. و با پرسشنامه هاي بارداري روي آوري كارور و وايت (1994)، مقياس شخص با حساسيت پردازش حسي بالا (آرون و أرون، 1997) و مقياس فارسي ناگويي خلقي تورنتو (بگبي، پاركر و تيلور، 1994) ارزيابي شدند. داده ها با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون گام به گام مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج نشان دادند كه ناگويي خلقي با مقياس حساسيت بالاي پردازش حسي، آستانه حسي پايين، سهولت تحريك و سيستم فعال ساز رفتاري رابطه مثبت معناداري دارد و با حساسيت زيبايي شناختي و سيستم بازدارنده رفتاري رابطه منفي معناداري دارد (0/01>p). از بين متغيرهاي پژوهش سهولت تحريك، آستانه حسي پايين و سيستم فعال ساز رفتاري BAS) ،76) درصد از واريانس ناگويي خلقي را تبيين كردند. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش ضرورت بازشناسي نقش نظام هاي مغزي - رفتاري و حساسيت پردازش حسي را در پيش بيني ناگويي خلقي دانشجويان مورد تأكيد قرار مي دهد