بررسي اثربخشي درمان DBT (رفتار درماني ديالكتيك) در تغيير سطح باورهاي فراشناختي منفي و مثبت و نگراني از تصوير بدني (BICI) دانش آموزان دختر افسرده

هدف اصلي اين پژوهش، تعيين ميزان اثربخشي درمان DBT رفتار درماني ديالكتيك) در تغيير سطح نگراني از تصوير بدني (BICI)، باورهاي فراشناختي منفي و باورهاي فراشناختي مثبت دانش آموزان دختر افسرده شهر خرم آباد بود. اين پژوهش به صورت شبه تجربي بود كه در آن از طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل استفاده شد. نمونه پژوهش 40 آزمودني بود كه از ميان دانش آموزان دختر دبيرستاني داراي افسردگي شهر خرم آباد انتخاب و به صورت تصادفي در گروههاي آزمايش (رفتار درماني ديالكتيكي) و گواه گمارده شدند. در مرحله مداخله گروه آزمايش به مدت 12 جلسه 2 ساعته تحت رفتاردرماني ديالكتيك قرار گرفتند. در طي اين مدت گروه كنترل هيچ نوع مداخله اي دريافت نكرد. براي جمع آوري داده ها از مقياس تصوير بدني (BII) فيشر و باورهاي فراشناختي ولز و كاترايت-هاتن در مراحل پيش آزمون و پس آزمون براي دو گروه آزمايشي و گواه استفاده شد. داده هاي پژوهش با روش تحليل كواريانس چند متغيري تجزيه و تحليل شدند. نتايج تحليل كوواريانس تفاوت معني داري بين دو گروه نشان داد. يافته ها حاكي از آن بود كه رفتار درماني ديالكتيك در كاهش نگراني از تصوير بدني (BICI) و باورهاي فراشناختي منفي و هم چنين افزايش باورهاي فراشناختي مثبت، اثربخش است