رابطه عزم و خودناتوان سازي: بررسي نقش واسطه اي هيجان هاي مثبت و منفي تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه اي هيجانات مثبت و منفي تحصيلي در ارتباط بين ويژگي شخصيتي عزم و خودناتوان سازي بود. جامعه پژوهش حاضر تمام دانشجويان كارشناسي دانشگاه شيراز بودند كه در سال تحصيلي 93-94 مشغول به تحصيل بودند. شركت كنندگان پژوهش 239 نفر از دانشجويان دختر (138) و پسر (101) بودند كه به شيوه خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. به منظور سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه هيجانات تحصيلي (پكران و همكاران)، پرسشنامه عزم (داكورس و همكاران) و مقياس خودناتوان سازي (جونز و رودولت استفاده شد. به منظور بررسي مدل پژوهش از تحليل مسير و نرم افزار Amos استفاده شد. نتايج نشان داد كه ويژگي شخصيتي عزم هم به صورت مستقيم و هم از طريق هيجانات مثبت و منفي تحصيلي خودناتوان سازي را كاهش مي دهد. در مجموع يافته هاي پژوهش بيانگر اهميت هيجان هاي مثبت و منفي تحصيلي در كاهش استفاده از راهبرد خودناتوان سازي مي باشد