استقلال قضايي در دادگاه قانون اساسي هند

انديشۀ ضرورت نهاد صيانت‌كننده از قانون اساسي، مبتني بر پذيرش اين قانون در رأس سلسله‌مراتب قواعد حقوقي است تا صلاحيت بررسي قوانين عادي و ابطال آن را در صورت ناسازگاري داشته باشد. در برخي كشورها اين امر بر عهدۀ نهاد قضايي است. از مباحث حائز اهميت، استقلال اين دادگاه‌هاست كه ارتباط مستقيمي با كاركرد صحيح آن دارد. در هند صيانت از قانون اساسي، از طريق دو نهاد ديوان عالي در سطح ملي و دادگاه عالي در سطح ايالات، انجام مي‌پذيرد. استقلال قضايي در اين دادگاه‌ها به‌صورت استقلال سازماني و استقلال شخصي جلوه كرده است. دستاورد اين پژوهش اين است كه قانون اساسي و نظريات ديوان عالي در بحث استقلال ساختاري، راه را براي نفوذ ديگر شاخه‌هاي حكومت بسته است و در بحث استقلال شخصي، نه در حد استقلال ساختاري، ولي به شكل شايان توجهي سازوكارهاي بهره‌مندي قضات از استقلال قضايي را پيش‌بيني كرده است.