نقش متقابل رياضي و فرهنگ

وجود آثار تاريخي، صنايع دستي به جا مانده از نياكان، بررسي زندگي بزرگان و انديشمندان عرصه پزشكي، نجوم، كشاورزي، ساختمانسازي، فيزيك، رياضيات و ... را مي توان گواه بر توسعه دانش در زمان گذشته ايران دانست. دانشي كه شواهد آن را مي توان در هنر اصيل ايران زمين يعني فرش نيز به وضوح مشاهده كرد. تار و پودي كه هنرمندان شايسته ايراني با اصول هنري و ادغام آن با رياضيات جايگاه علمي ايرانيان را توسعه بخشيدند تا بار ديگر جايگاه ايرانيان را چه در هنر و چه در دانش رياضي ارتقا بخشند. بنابراين بر آن شديم تا فرهنگ باستاني خود كه به خصوص در رياضيات سرآمد عالم بود را به عرصه علم بياوريم و خودنمايي آن را در رياضيات به نمايش بگذاريم. بنابراين يكي از جلوه هاي رياضيات، هنر و فرهنگ را انتخاب كرديم تا در لابه لاي آن رياضيات را براي دانش آموزان خود شيرين تر و دلچسب تر كنيم. اين شيريني مي تواند اهداف كلي آموزش كه همان ارتقا، بسط و گسترش رياضيات است را توسعه بخشد و به دانش آموزان كمك كند تا رياضيات را با نگاهي متفاوت تر از اينكه رياضيات درس سخت و سنگيني است ببينند. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه هر چند گذشتگان ما تحصيلات دانشگاهي و رسمي نداشتند اما كاربرد رياضي در فعاليت هاي روزانه آنها جالب و در نوع خود بي نظير است. بنابراين، آموزش و حتي معرفي اين فعاليت ها، علاوه بر ايجاد علاقه و انگيزش در دانش آموزان، مي تواند بر فرايند ياددهي و يادگيري آنها تأثير به سزايي داشته باشد.