زيباترين مثلث ها در تيمايوس افلاطون كوششي نافرجام براي يك تبيين رياضي كامياب از طبيعت

از زمان نگارش رساله تيمايوس افلاطون تاكنون اين اثر از جهات گوناگون همواره مورد توجه مفسران و عالمان قرار گرفته تحليل هاي فراوني را بر انگيخته است يكي از جالب ترين مباحث اين رساله چگونگي تبيين پيدايش عناصر چهار گانه و اجسام پنجگانه از جانب افلاطون و تلاش او براي نشان دادن نحوه تبديل اين عناصر به يكديگر است افلاطون با طرح مثلث هاي بنيادين اوليه كه آنها را زيباترين مثلث ها ناميده است مي كوشد تا نظريه اي ارائه دهد كه هم به پرسش هاي طبيعت شناسان پيش از خود پاسخ دهد و هم از كاستي هاي آراي آنان دور باشد اما خود پاسخ افلاطون نيز به عنوان يكي تبيين رياضي هندسي از طبيعت با مشكلاتي روبرو است مقاله حاضر در بيان پيوند ميان مثل و طبيعت شناسي افلاطون مطرح گرديده است.