تحليل تاريخي مهاجرت سادات از ايران به هند در عصر صفوي؛ با تاكيد بر تنش هاي دروني و بيروني سادات

سادات به عنوان گروهي با منزلت اجتماعي انتسابي، بنابر اتخاذ رويكردهاي مذهبي شيعي از سوي حاكمان صفوي كه خود نيز داعيه سيادت داشتند، در ابعاد مختلف سياسي، اداري، اقتصادي و اجتماعي عصر صفوي، حامل نقش و جايگاه تاثيرگذاري بودند . با وجود اين، در همين عصر شاهد مهاجرت معنادار آنها از ايران به هند هستيم . اين پژوهش تلاش دارد تا علل و عوامل اين مهاجرت را بررسي و تبيين نمايد . يافته هاي اين پژوهش كه بر مبناي تبيين تاريخي انجام شده است، نشان مي دهد، گرچه عوامل عمو مي همچون تنگ نظري هاي فكري و مذهبي صفويان در قياس با وسعت نظر گوركانيان، عدم اقبال مناسب حكام صفوي به مقوله هنر و ادبيات فارسي و در مقابل استقبال حكام گوركاني از اديبان و هنرمندان، وجود جاذبه هاي اقتصادي در هند و حاكميت خاندان هاي شيعي در دكن در مهاجرت فوق بي تاثير نبوده، اما تنش هاي سادات با يكديگر و تنش با حكومت صفوي نقش روشن و برجسته اي در شكل گيري اين مهاجرت داشته است .