تصفية ويژه

SPECIAL LIQUIDATION

زندگي جمعي، انسان را به انجام معاملات و داد و ستد وامي‌دارد و در اين خصوص شخص را از ديگري طلبكار و گاهي مديون ديگري نيز مي‌كند. به همين دليل بايد گفت دارايي انسان همواره پالايش‌شده نيست و ديوني را با خود همراه دارد. حال در بعضي مواقع شخص، به پرداخت بدهي‌هاي خود مبادرت مي‌كند، اما گاه بنا بر دلايل گوناگون همانند ورشكستگي يا مرگ، اين امر به صورت ارادي شكل نمي‌گيرد. از آ‌نجا كه در اكثر اين موارد، يا اموال بدهكار كافي نيست يا احتمال بي‌كفايتي آن مي‌رود، بيم تزاحم حقوق طلبكاران و پايمال‌شدن حق آن‌ها وجود دارد، به همين دليل لازم است پالايش در اين موارد به‌گونه‌اي ويژه صورت گيرد. از اين ‌رو، براي اتخاذ رويكردي برابري‌طلبانه ميان طلبكاران در اين‌‌گونه موارد، اصولي همچون بي‌طرفي نهاد پالايش‌كننده، هم‌سطح‌كردن بدهي‌ها و وحدت مرجع رسيدگي براي تحقق اصل ذكرشده ضروري است. در تحقيق پيش‌رو، ابتدا، مفهوم تصفيۀ ويژه بررسي و در ادامه، مصاديق آن برشمرده مي‌شود. درنهايت، با وجه به اين مصاديق، قواعد حاكم بر تصفيۀ ويژه بررسي و تبيين مي‌شوند.

Social life makes people’s transactions inevitable. These transactions put people under debt as well as make them creditors. Therefore, people's belonging is not always pure, and always includes some debts. Sometimes, these debts are paid by the debtor's own will, but in some cases such as bankruptcy or death, liquidation does not take place willingly. In these cases, the insufficiency of debtor’s belonging is either evident or probable; so creditors may face with injustice. As a result, liquidation in these situations needs to be special. In this special liquidation, for maintaining equality among debtors, some specific measures such as the impartially of the liquidator and the unity of courts which carries on the whole procedure, shall be taken into consideration. In this paper, first the concept of special liquidation will be explained, and then examples of it will be counted. At last, its regulations will be studied.