تحليلي جامعه شناختي از دوگانگي رفتار سياسي – فرهنگي حاكمان شيعي تبرستان مطالعه موردي: حسن بن زيد و حسن بن علي علوي

شهرت دو پايور سياسي علوي يكي حسن بن زيد (داعي كبير) و ديگري حسن بن علي اطروش(ناصر كبير) به دليل دارا بودن ويژگي هاي بارز سياسي- فرهنگي در ميان حاكمان علوي تبرستان نه تنها به واسطه درانداختن دولتي شيعي بوده است، بلكه ناظر به القابشان متاثر از مشي سياسي و يا رفتارهاي فرهنگي در ايجاد مقبوليت و مشروعيتي همزمان در آن سرزمين نيز بوده است.فاصله ميان دعاوي آنان در تمسك به شيوه هاي حكومتي امام علي(ع) و بروز رفتارهاي سياسي سركوب گرانه در مناسبات با دولتها و امراي هم جوار و و يا مشي فرهنگي افراطي آنان در انقياد توده مردم مجموعه اي پرتناقض از رفتار سياسي و مشي فرهنگي آنان را به همراه داشته است .واكاوي مساله تعارض ميان دعاوي و رفتارهاي آنان و مطالعه جامعه شناختي مشي سياسي-فرهنگي آنان خواست پژوهش حاضر است.از آزمون فرضيات اين نتيجه حاصل شد كه مشي سياسي و فرهنگي تعارض گونه اين دو حاكم بر گرفته از دعاوي بي پايه بدون تعميق شريعت در نهاد حاكميت ايشان و سرانجام عدم تطابق ميان ادعا و رفتارهاي منجر به احراز قدرت و كسب منزلت سياسي بوده است