طراحي الگوي شايستگي هاي كارآفرينانه اعضاي هيئت علمي دانشگاه ها (موردمطالعه: دانشگاه شهيد بهشتي)

هدف از انجام اين پژوهش، طراحي الگوي شايستگي­ هاي كارآفرينانه­­ اعضاي هيئت ­علمي دانشگاه ­ها بود. براي دستيابي به هدف فوق از طرح پژوهش كيفي با ماهيت اكتشافي استفاده شد كه در چهار مرحله به انجام رسيد. در مرحله­ اول، با 17 نفر از اعضاي هيئت­ علمي كارآفرين در دانشگاه شهيد بهشتي، مصاحبه­­ هاي وقايع رفتاري صورت گرفت. پس از تحليل داده ­ها با روش تحليل مضمون، 69 خرده شايستگي­ كارآفرينانه به­ دست آمد كه با كمك روش گروه كانوني در نه شايستگي كارآفرينانه­ ي اصلي جاي گرفتند. اين مقوله­ ها شامل شايستگي­ فرصت، شايستگي تعهد، شايستگي ارتباطات، شايستگي مديريت، شايستگي مصالحه و پيشبرد دو نقش هيئت­ علمي و كارآفرين، شايستگي رشد و يادگيري، شايستگي كسب‌وكار، شايستگي راهبردي و شايستگي فني تخصصي بودند. در مرحله­ ي سوم با هدف پالايش و اعتبار يابي ﻳﺎﻓﺘﻪ­ﻫﺎي حاصل از بخش ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ­، از روش دلفي در دو مرحله استفاده گرديد. سپس روابط متقابل بين هر يك از مؤلفه ­هاي اصلي شايستگي­ هاي كارآفرينانه­، با استفاده از روش الگوسازي ساختاري تفسيري تعيين شد. نتايج نشان داد كه شايستگي راهبردي بانفوذ‌ترين شايستگي كارآفرينانه است كه روي 8 شايستگي دﻳﮕﺮ، اﺛﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﻳﺎ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ دارد. اين يافته­ ها مي­توانند مبناي طراحي برنامه ­هاي توسعه­ ي شايستگي­ هاي كارآفرينانه­ اعضاي هيئت­ علمي دانشگاه­ ها و كمك به رشد تحقيقات آتي در اين زمينه باشند.