هايكو و نمونه هاي آن در شعر معاصر عربي

«هايكو» يكي از كوتاه­ ترين انواع گونه­ هاي شعري است. اين نوعِ ادبي، مهم­ترين قالب شعريِ ادبيّات ژاپن محسوب مي­ شود و قدمتي چندصدساله دارد. هايكو نيروي نهفته در خود را از عرفان، تأمل در احوال دروني افراد و با تكيه بر عناصر طبيعت دريافت مي ­كند. ادبيّات ­هاي مختلفي در جهان از اين گونة ادبي تأثير پذيرفته و به تبع آن، بسياري از نمونه­ هاي اين شعر به ديگر زبان­ ها ترجمه شده است. شاعران فراواني در نقاط مختلف دنيا نيز، به تجربه ­اندوزي در سرودن آن مبادرت ورزيده ­اند. در اين ميان، شعر معاصر عربي نيز از تأثير هايكو بي ­نصيب نمانده است. تعدادي از شاعران عرب به خلق اين نوعِ شعري اقدام كرده و برخي ديگر هم، هايكوهاي ژاپني را به عربي برگردانده ­اند. مقالة حاضر كه به شيوة توصيفي- تحليلي- تطبيقي نگارش شده است، قصد دارد ضمن معرفيِ هايكو، جايگاه آن را در شعر معاصر عربي و شاعران آن به تصوير كشد. از جمله نتايج به دست آمده نيز آن است كه در سرودن هايكوي عربي و در ترجمة آن، تفاوت­ هايي با نمونه­ هاي ژاپني به چشم مي خورد كه از اختلاف زبان، محيط و فرهنگ ناشي مي­ شود.