ما به كجاييم و امانت كجاست (نقد ترجمۀ فارسي اللمع في التصوف)

Where are we and where is fidelity? (Criticism of the Persian translation of the Al-Loma’ fi al-Tasawwof)

ابونصر سراج اللمع را در رد شبهات صوفي­‌ستيزان و تثبيت مبادي تصوف و نشان دادن مطابقت آن با كتاب و سنت به زبان عربي به رشتۀ تحرير درآورد. قرنها گذشت تا آنكه در قرن بيستم متن آن به زبانهاي اروپايي درآمد و پس از آن با تأخير به فارسي نيز برگردانده شد. اللمع دو ترجمۀ فارسي دارد. نخستين ترجمه كه ناقص است و تنها شش كتاب اول اللمع را در بر مي‌گيرد، در 1380 منتشر شد و ترجمۀ دوم، كه كامل است. در 1382 از سوي انتشارات اساطير به طبع رسيد. مقالۀ حاضر در نقد ترجمۀ دوم است.

Al-Loma’ fi al-Tasawwof, by Abu Nasr Sarraj-e Tusi, edited and annotated by Reynold A. Nicholson, translated into Persian by Mahdi Mahabbati, Tehran, Asatir, 2nd reprinting, 1388 A.H./2009. Abu Nasr Sarraj wrote, in Arabic, the Al-Loma’ to repudiate the doubts expressed by anti-Sufis, strengthen the principles of Sufism and show its conformity with the Qor’an and Prophetic tradition. Several centuries passed until in the 20th century the Al-Loma’ was put into European languages, and belatedly into Persian. There are two translations of the Al-Loma’. The first translation, which is imperfect and contains only the first six books of the Al-Loma’ was published in1380 A.H./2001. The second one, which is complete, was printed in 1382/2003 by the Asatir Publishers. The present article is a critical study of the second translation.