بررسي تعيين سهم اميدواري و بهزيستي فردي در رضايت از زندگي سالمندان تهران

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسي تعييين سهم اميدواري و بهزيستي فردي در رضايت از زندگي سالمندان تهران است. روش بررسي: براي نيل به هدف مذ كور، با مراجعه به مكانهاي عمومي مانند مراكز خريد، بوستانها و فرهنگسراها يك نمونه مشتمل بر 220 سالمند (122 زن و 98 مرد) به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شد. سپس افراد سالمند به وسيله مقياس هاي اميدواري، بهزيستي فردي و رضايت از زندگي مورد مطالعه قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها، از آمار توصيفي (روش همبستگي پيرسون ) و آمار استنباطي (روش رگرسيون چندگانه) استفاده شد. يافته ها: نتايج اين تحقيق نشان دادند كه بين اميدواري و بهزيستي فردي در رضايت از زندگي از سالمندان تهران همبستگي مثبت معني دار وجود دارد. نتيجه گيري: اميدواري و بهزيستي فردي با رضايت از زندگي سالمندان رابطه مثبت وجود دارد.