بررسي نقش جنسيت و اشتغال در رابطه ميان بحران وجودي و اميد به زندگي دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي

هدف: اين پژوهش در جهت بررسي اشتغال در رابطه ميان بحران وجودي و اميد به زندگي دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي انجام گرفت. روش: تحقيق حاضر از نوع توصيفي - همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را دو گروه دختر و پسر شاغل و غير شاغل كه در دوره كارشناسي ارشد در اين دانشگاه مشغول به تحصيل بوده اند تشكيل دادند،در نمونه اي متشكل از 200 آزمودني شامل 118 نفر دختر و 92 نفر پسر بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي اميد به زندگي (سيمپسون)، و پرسشنامه بحران وجودي (احمدي و دسغيب) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها نيز از آزمون همبستگي پيرسون به منظور ارتباط بين متغير ها، و آزمون Z براي نشان دادن نقش واسطه اي جنسيت استفاده شد. نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد بين بحران وجودي و اميدواري در زندگي بين دختران و پسران رابطه معناداري وجود دارد (Sig.p<.0/ 01). نتايج آزمون z نيز نشان داد كه جنسيت افراد در ارتباط بين بحران وجودي و اميد به زندگي انتخاب و نگرش آنان به شغل تاثير ندارد. اما در وضعيت اشتغال موثر است. نتيجه گيري: بين بحران وجودي و اميد واري به زندگي افراد ارتباط معناداري و جود دارد و اين عوامل در شاغل و غير شاغل بودن افراد موثر مي باشند.