بررسي نقش تعديل كننده رضايت از زندگي در رابطه بين تاب آوري و سلامت عمومي

در اين پژوهش نقش تعديل كننده رضايت از زندگي در رابطه بين تاب آوري و سلامت عمومي در يك نمونه دانشجويي مورد بررسي قرار گرفت. هفتاد و پنج نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد شهر ري (65 دختر و 10 پسر) در اين پژوهش شركت كردند. از شركت كنندگان در پژوهش خواسته شد تا مقياس خود­تاب­آوري(ERS) ، مقياس رضايت از زندگي (SWLS) و پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ-28) را تكميل كنند. نتايج پژوهش نشان داد كه بين تاب­آوري و رضايت از زندگي با مشكلات مربوط به سلامت عمومي همبستگي منفي معنادار وجود دارد. نتايج تحليل اثرات اصلي و تعديلي بر حسب معادلات ساختاري نشان داد كه رضايت از زندگي مي تواند رابطه بين تاب آوري و مشكلات مربوط به سلامت عمومي دانشجويان را تعديل كند. بر اساس يافته هاي اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه رابطه بين رضايت از زندگي و تاب آوري با سلامت عمومي فقط يك رابطه ساده نيست و تعامل متغيرهاي مختلف مي تواند به شكل هاي متفاوت سلامت عمومي را تحت تاثير قرار دهد.