رابطه ساده و چندگانه بين برنامه‌هاي مديريت منابع انساني استراتژيك و توانمندسازي كاركنان

امروزه موفقيت سازمان­ها به كيفيت و سطح توانمندي منابع انساني مرتبط بوده و توانمندسازي منابع انساني به عنوان يكي از ابزارهاي استراتژيك كسب مزيت رقابتي مطرح است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين برنامه‌هاي مديريت منابع انساني استراتژيك و توانمندسازي كاركنان بود. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه كاركنان بانك‌هاي دولتي و خصوصي سطح شهرستان مريوان به تعداد 277 نفر مي‌باشد كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي، تعداد 148 نفر به عنوان نمونه انتخاب گرديد. براي اندازه‌گيري متغير برنامه­ هاي مديريت منابع انساني استراتژيك از پرسشنامه چن و هانگ (2009) و براي سنجش متغير توانمندسازي كاركنان از پرسشنامه اسپريتزر و ميشرا (1995) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده­ها وآزمون فرضيه‌هاي تحقيق، از آزمون همبستگي پيرسون، ضريب رگرسيون و آزمون تي گروه‌هاي مستقل استفاده گرديد. يافته­ هاي تحقيق نشان داد كه ميان برنامه‌هاي مديريت منابع انساني و توانمندسازي كاركنان رابطه مثبت و معني‌داري وجود دارد (56/0=R ، 05/0> p). همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه 31/0 از تغييرات توانمندسازي كاركنان از طريق برنامه‌هاي مديريت منابع انساني استراتژيك قابل پيش­بيني است و بيشترين سهم در اين پيش‌بيني مربوط به بعد مشاركت بود (57/0 =β). نتايج اين پژوهش اهميت توجه به اثر ابعاد مديريت منابع انساني استراتژيك را بر توانمندسازي كاركنان نشان مي‌دهد.