تأثير آموزش حل مسئله خانواده محور بر ارتباط والد كودك - دانش آموزان دورۀ ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف آموزش حل مسئله خانواده محور به والدين و تعيين اثربخشي آن بر ارتباط والد- كودك دانش آموزان انجام شد. طرح پژوهش تجربي حقيقي از نوع پيش‌آزمون - پس‌آزمون - پيگيري با گروه گواه بود. تعداد 120 دانش-آموز با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند و با انتساب تصادفي به دو گروه آزمايشي (60 نفر) و گواه (60 نفر) تقسيم شدند، ابتدا والدين گروه آزمايشي 10 جلسه در كارگاه تربيت كودك / نوجوان انديشمند شركت كردند سپس گروه آزمايشي به مدت سه ماه تحت برنامه حل مسئله خانواده محور مورد آموزش قرار گرفتند، براي جمع‌آوري اطلاعات از سياهه رابطه والد - كودك جرارد (1994) فرم والدين استفاده شد. يافته ها طبق گزارش والدين در سه مرحله پيش‌آزمون- پس‌آزمون (فاصله سه‌ماهه) و پيگيري (فاصله يك‌ماهه) نشان داد، در گروه آزمايشي، بين نمرات پيش‌آزمون - پس‌آزمون در زير مقياس‌هاي ارتباط والد - كودك تفاوت معناداري وجود داشت اما بين نمرات پس‌آزمون - پيگيري در زير مقياس‌هاي ارتباط والد - كودك تفاوت معنادار نبود. بر اين اساس مي توان نتيجه گيري كرد كه آموزش حل مسئله خانواده محور به والدين بر ارتباط والد - كودك دانش آموزان اثربخش بود و ارتباط والد - كودك را بهبود بخشيده است.