نقش واسطه اي سلامت روان در رابطه ميان باورهاي مذهبي و سلامت سازماني (مورد مطالعه: دانشگاه هاي دولتي شهر تهران)

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه باورهاي مذهبي با سلامت سازماني با توجه به نقش واسطه‌اي سلامت روان در دانشگاه هاي دولتي شهر تهران است. جامعه آماري پژوهش شامل همه اعضاي هيأت علمي، مديران و كاركنان دانشگاه هاي دولتي شهر تهران بود كه به روش نمونه‌گيري خوشه اي چند مرحله اي تعداد 635 تن به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده هاي پژوهش از پرسشنامه هاي جهت گيري مذهبي آلپورت(1967)، پرسشنامه سلامت رواني GHQ گلدبرگ و ويليامز (1988) و پرسشنامه سلامت سازماني لوو(2010) استفاده شد. اين تحقيق از نوع توصيفي-همبستگي به شيوه مدل‌يابي معادلات ساختاري است كه داده ها و نتايج اين تحقيق با استفاده از نرم افزار AMOS تجزيه و تحليل شد. نتايج حاكي از آن است كه با 99 درصد اطمينان نه تنها بين باورهاي مذهبي و سلامت سازماني رابطه مثبت و معناداري وجود دارد، بلكه باورهاي مذهبي با تأثيرگذاري بر سلامت روان افراد به صورت غيرمستقيم نيز با سلامت سازماني و مؤلفه هاي آن مرتبط است. بر اساس يافته هاي تجربي پژوهش حاضر پيشنهاد مي شود كه به منظور تقويت سلامت رواني و سلامت دانشگاهي، خدمات مشاوره مذهبي در دانشگاه ها جهت ارائه به هيأت علمي و كاركنان دانشگاه مورد توجه بيشتر مسؤولين قرار گيرد.