بررسي اثربخشي آشكارسازي هيجاني نوشتاري بر مكانيسم هاي دفاعي افراد ناگوهيجان

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير آشكار‌سازي هيجاني نوشتاري بر مكانيسم‌‌هاي دفاعي افراد ناگو‌هيجان بود. در اين تحقيق شبه آزمايشي براي تعيين اثر بخشي آشكارسازي هيجاني نوشتاري از طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شد. بدين منظور 130 نفر از دانشجويان دختر و پسر مقطع ارشد و دكتري خوابگاه هاي دانشگاه تهران به شيوه نمونه گيري در دسترس و هدفمند انتخاب و در نهايت تعداد 35 نفر كه در مقياس ناگويي هيجاني تورنتو (TAS-20) نمرات بالايي كسب كرده بودند غربال شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. به منظور بررسي مكانيسم‌هاي دفاعي از پرسشنامه سبك هاي دفاعي (DSQ) استفاده شد. سپس با استفاده از برنامه دو هفته اي آشكارسازي هيجاني نوشتاري (6 جلسه 20 دقيقه اي)، تغييرات به وجود آمده در پس‌آزمون اندازه گيري شد. داده هاي پژوهش با استفاده از آزمون هاي نان پارامتريك (ويلكاكسون و يومن- ويتني) و به ­وسـيله نرم‌افزار SPSS نسـخه 23 تحليل شدند. يافته هاي پژوهش نشان داد كه آشكارسازي هيجاني نوشتاري استفاده از مكانيسم‌‌هاي دفاعي رشد نيافته را كاهش و استفاده از دفاع هاي رشد يافته را افزايش مي دهد؛ در حالي كه تاثير چنداني بر دفاع هاي نورتيك ندارد. بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر مي توان نتيجه گرفت كه آشكارسازي هيجاني نوشتاري مي تواند به عنوان نوعي درمان مكمل و موثر در روان درماني به كار گرفته شود.