اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي از طريق بازي بر مشكلات رفتاري دانش آموزان

To determine the effectiveness of life skills training through play on behavioral problems in children.

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي از طريق بازي بر مشكلات رفتاري دانش آموزان دختر 9 – 7 ساله شهر تهران مي باشد. روش: طرح پژوهش حاضر نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كودكان دختر 9 – 7 ساله غرب شهر تهران بود كه در سال تحصيلي 1395-1396 مشغول تحصيل بودند. از اين ميان تعداد 24 نفر به روش خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (12 نفر) و كنترل (12 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش به مدت 10 جلسه، آموزش مهارت هاي زندگي را دريافت كرد . دو گروه آزمايش و كنترل در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون به چك ليست مشكلات رفتاري كواي و پترسون ( 1987 ) پاسخ دادند. داده هاي جمع آوري شده به وسيله آزمون تحليل كوواريانس چند متغيري تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين مشكلات رفتاري گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداري وجود دارد( 001/0 = P ). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارت هاي زندگي از طريق بازي بر كاهش مشكلات رفتاري دختران 9 – 7 ساله موثر بوده است.

Background and purpose:This study conducted to determine the effectiveness of life skills training through play on behavioral problems in children 7-9 years old girl students in Tehran. Method:The research method was semi-experimental design with pretest-posttest and control group and the population was including all 9-7-year-old girls in west of Tehran who were studing in the academic year of 1395-1396. A total of 24 people were selected by multi-stage cluster sampling and divided in 2 groups (12 girls in control & 12 girls in experiment group). The experiment group received life skills training for 10 sessions. The Quai and Peterson's Behavior Problems Checklist (1987) ) was used before and after intervention for gathering the data. The collected data were analyzed by multivariate analysis of covariance. Results:results showed a significant difference between behavioral problems in the experimental and control groups in the post-test (p=0.001). Conclusion: According to the results it can be deduced that life skills training through play can serve as an effective instructive approach to reduce behavioral problems in 7-9 years old girls.