حُسن ‌نيت در حقوق دادرسي

از اصول مشترك در نظام‌هاي حقوق دادرسي، اعم از دادرسي اداري يا قضايي (مدني يا كيفري) در قلمرو حقوق داخلي و بين‌المللي، اصل حسن‌نيت است. از طريق اين اصل دادرسي بيشتر رنگ اخلاق مي‌گيرد. اين ويژگي در دادرسي‌هاي اداري كه يك طرف آن دولت به معناي عام است، جايگاه و جلوه خاص دارد. مفهوم حسن ‌نيت نامعين، پيچيده و دو گانه هست و در تشخيص حسن‌نيت نيز معيار متعدد حاكم است. در هر يك از معيارها، قاضي نقش محوري در ارزيابي حسن ‌نيت دارد. معيار تشخيص بر دو مبناي روانشناختي و رفتار استاندارد استوار است. حسن ‌نيت سه كاركرد مهم اصولي، اصلاحي و تكميلي دارد. در قانون‌گذاري و نيز در رويه قضايي با تمسك به حسن نيت مي‌توان از تدليس، تقلب، تباني و ... مشاركت‌كنندگان در دادرسي جلوگيري كرد؛ خلأ سكوت، تعارض و ابهام در قوانين را جبران كرد و بر رضايتمندي آنها افزود. بدون توجه به اين قاعده، عيوب دادرسي افزايش مي‌يابد و كاركرد مهم آيين دادرسي يعني تضمين بخشي به حقوق ماهوي در خطر مي‌افتد.