حقوق بشردوستانه و كاربرد سلاح هاي انفجاري متعارف در مناطق پرجمعيت

IHL and the Use of Explosive Conventional Weapons in Populated Areas

در مخاصمات مسلحانه كنوني، كاربرد تسليحات انفجاري متعارف مانند بمب و موشك در مناطق پرجمعيت و مملوء از سكنه غيرنظامي به امري رايج بدل شده است. در نتيجه استفاده از اين قبيل تسليحات، غيرنظاميان و اموال آنان متحمل تلفات و صدمات مستقيم و غيرمستقيم گستردهاي مي شوند؛ خساراتي كه الزاماً هميشه با مزيت نظامي حاصل از حمله تناسبي ندارند. اين مقاله، با بررسي مقررات حقوق بين المللي بشردوستانه، به چالش كاربرد تسليحات انفجاري در مناطق پرجمعيت ميپردازد و به جستجوي پاسخي براي اين سؤال اصلي است كه آيا به واقع ميتوان با توسل به مقررات فعلي حقوق بين الملل بشردوستانه، دستاويزي براي منع مطلق استفاده از سلاح هاي انفجاري متعارف در مناطق شهري و پرازدحام سراغ نمود؟

Recent armed conflicts have confirmed that the use of explosive weapons is a major cause of civilian death and injury and destruction and damage of civilian residences and critical civilian infrastructure. Although there is no dispute that any use of explosive weapons in populated areas must comply with the rules of IHL, there are divergent views on whether these rules and principles sufficiently regulate the use of such weapons, or whether there is a need to clarify their interpretation or even to develop new rules.