رابطه بين منزلت شغلي و زيركاردرروي: بررسي نقش بي‌تفاوتي سازماني

Investigating th Relationship between Occupational Prestige and Soldiering by Considering Intermediate Role of Organizational Indifference

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين متغيرهاي منزلت شغلي و زيركاردرروي با نقش واسطه‌اي بي‌تفاوتي سازماني مي‌باشد. روش تحقيق، از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ شيوه جمع‌آوري اطلاعات، توصيفي و از نوع همبستگي مبتني بر معادلات ساختاري مي‌باشد. نتايج پژوهش نشان داد كه منزلت شغلي با بي‌تفاوتي سازماني و زيركاردرروي داراي رابطه مستقيم، معنادار و منفي مي‌باشد. بي‌تفاوتي سازماني نيز با زيركاردرروي داراي رابطه مستقيم، معنادار و مثبتي مي‌باشد. همچنين نقش ميانجي بي‌تفاوتي سازماني در رابطه بين منزلت شغلي و زيركاردرروي كاركنان نيز تأييد شده است. نتايج به‌دست آمده در سازمان مورد نظر نشان داد كه يكي از عوامل انگيزاننده مهم براي كاركنان منزلت شغلي آنهاست چون با توجه به پاسخ‌هاي آنها هرچه منزلت شغلي‌شان بالاتر باشد، بي‌تفاوتي و زيركاردرروي كمتر مي‌شود.

The purpose of this research is to study the relationship between occupational prestige and soldiering variables and intermediate role of organizational indifference. This research is practical and descriptive-correlative and data were collected through descriptive method. Statistical community is all Ilam petrochemical's Co. employees. Results showed that occupational prestige has a negative meaningful effect on organizational indifference and avoidance. Also, organizational indifference has a positive meaningful relationship. The mediating role of organizational indifference in the relationship between occupational prestige and the staff evasion was confirmed. Considering avoidance, obtained results in respective organization showed that occupational status is one of the main motivational factors for employees. With regard to their responses, the higher the occupational status are, the less the indifference and avoidance.