تدوين بسته آموزشي رفتار ترافيكي و تعيين اثربخشي آن بر يادگيري كودكان پايه اول ابتدايي

زمينه و هدف: آسيب هاي كودكان در حوادث ترافيكي يكي از دلايل مهم مرگ و ناتواني آنان است و پيشگيري از اين امر نيازمند ارائه آموزش است. هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي آموزش بسته ترافيكي ارائه شده به كودكان هفت ساله شهر تهران است. روش: اين پژوهش از نوع «شبه آزمايشي» و با طرح «پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل» است. جامعه آماري پژوهش شامل كودكان پايه اول ابتدايي شهر تهران است. دو گروه سي نفري از دو كلاس پايه اول از مدرسه اي در منطقه 5 تهران به عنوان نمونه انتخاب شدند و قبل و بعد از ارائه بسته آموزشي ترافيكي با كمك پرسش نامه روا و پايا (آلفاي كرونباخ 91/0) مورد پرسش قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها نيز از شاخص هاي آمار توصيفي و آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته ها و نتايج: پژوهش نشان داد ميانگين و انحراف معيار رفتار ايمن ترافيكي پسران و دختران گروه آزمايش در پس آزمون به طور معناداري بهبود يافته است. همچنين تفاوت بين نمره هاي پس آزمون رفتار ايمن ترافيكي گروه آزمايش و كنترل و نيز اثر تعاملي جنسيت و گروه بر نمره هاي پس آزمون، رفتار ايمن ترافيكي معنادار بوده و بين ميانگين رفتار ايمن ترافيكي پسران گروه آزمايش و كنترل و دختران گروه آزمايش و كنترل تفاوت وجود دارد؛ اين نتايج حاكي از آن است كه پس از آموزش در هر دو جنسيت، گروه آزمايش از گروه كنترل عملكرد بهتري داشته اند و اثربخشي آموزش ترافيك به كودكان تاييد مي شود.