نقد كتاب آموزش و پرورش فرهنگها و جوامع

لوتان كوي، در كتاب آموزش و پرورش فرهنگها وجوامع، نظريه ‌اي عمومي و جهان ‌شمول از آموزش و پرورش ارايه كرده است. كتاب مذكور در دو بخش «بيان مسئله» شامل سه فصل (نظريه و مفاهيم، كليت و پيچيدگي، و فهم و توضيح) و «ارايه الگويي عمومي و جهان ‌شمول از آموزش و پرورش» در 7 فصل (مردم، زبان‌ ها و قوم‌ ها، محيط طبيعي، نظام توليدي، افكار و ارزش‌ ها، نقش شخصيت ‌ها، ساختار و جنبش ‌هاي اجتماعي- سياسي و روابط بين ‌المللي) ارايه شده است. تحليل كوي از روش‌ شناسي تحليلي- نظريه ‌اي- تاويلي و نظرورزانه است كه همگي جزو روش ‌هاي كيفي هستند. البته گاهي نيز از قياس و استقرا بهره گرفته است. در جامعه آماري پژوهش وي خيلي از نمونه ‌ها شانس انتخاب شدن نيافته ‌اند. در مواردي نيز استنباط و استنتاج پژوهشگر گرفتار محدوديت تعريف مفهومي است. نكته اساسي در اين پژوهش كم ‌توجهي به مفاهيم روش‌ شناسي و پارادايم‌ هاي پست مدرنيسيم (كه اصالت دادن به تكثرگرايي كيفي) است. وي خلاف پست ‌مدرنيسم اصالت را به چارچوب ‌هاي جهان ‌شمول و كلي مي‌ دهد كه مربوط به پوزيتيويسم مدرنيسم است. از سوي ديگر نمونه ‌هاي ارايه شده، روش‌ هاي آموزش و رويكردهاي او به مربيان و افراد و ...، اثرگذار بر آموزش و پرورش از نوع سنتي و قديمي است و با نظريه‌ ها و انديشه هاي جديد تا حدودي فاصله دارد.