فراتحليل رابطه ي بين تاب آوري و سلامت روان

مقدمه: محققان با تمركز بر سلامت روان افراد، به طور فزاينده‌اي به مفهوم تاب‌آوري علاقه‌مند شده‌اند. دانش در زمينه‌ي تاب‌آوري ممكن است به توسعه‌ي مداخلات با هدف بهبود نتايج مثبت و يا كاهش پيامدهاي منفي كمك كند. تاب‌آوري ‌واند به عنوان يك ساز و كار دفاعي در نظر گرفته شودكه افراد را به پايداري در مواجهه با سختي و بهبود سلامت روان، توانا سازد. پژوهش حاضر به جمع‌آوري و يكپارچه‌سازي نتايج رابطه‌ي بين تاب‌آوري و سلامت روان و محاسبه‌ي ميزان اثر آن‌ها با استفاده از الگوي پژوهشي فراتحليل پرداخته است. روش‌ كار: تعداد9 پژوهش داخلي كه از لحاظ روش‌شناسي مورد قبول بودند، انتخاب و فراتحليل بر روي آن‌ها انجام شد. بازه‌ي زماني مطالعات از سال 1386 تا 1392 مي‌باشد. ابزار اين پژوهش، چك‌ليست فراتحليل بوده است. يافته‌ ها: ميزان رابطه‌ي بين تاب‌آوري و سلامت روان 0/35 بوده است( P <0. 00001). هم‌چنين نتايج حاصل از تحليل تعديلي بيانگر اثرگذاري متغيرهاي تعديل‌كننده در اين رابطه نبود. نتيجه‌ گيري: بر اساس نتايج فراتحليل حاضر، ميزان رابطه‌ي بين تاب‌آوري و سلامت روان ، مطابق جدول كوهن در حد متوسط است.