مقايسه الگوهاي پراكنش جغرافيايي حاصل از نوسانات اقليمي در فلات ايران با تاكيد بر ايران مركزي با استفاده از داده هاي مولكولي

Different distributional patterns in some small mammals in the Central Iran inferred from mtDNA markers

گونه ها تحت تاثير نوسانات اقليمي عصر يخبندان به مناطق پناهگاهي وارد شده و جدايي دراز مدت آنها از جمعيت هاي همجوار سبب واگرايي ژنتيكي آنها مي شود كه با مطالعات فيلوجغرافيايي قابل تشخيص است. الگو هاي پراكنش جغرافيايي شش گونه پستاندار كوچك در مناطق مختلف ايران با استنباط از داده هاي حاصل از ژن سيتوكروم b و نشانگر دي لوپ مورد مقايسه قرار گرفته و سد هاي ژنتيكي بين دودمان هاي مختلف هر آرايه و گريزراه هاي احتمالي بين آنها با استفاده از نرم افزار Barrier مورد بررسي قرار گرفته است. مقايسه نتايج به دست آمده در اين شش گونه، نشان مي دهد كه الگوهاي پراكنشي در اين آرايه ها همخواني چنداني را با هم نشان نمي دهند كه اين از ويژگي هاي يك منطقه پناهگاهي است. به نظر مي رسد هر آرايه طبق برنامه اي متفاوت از ساير آرايه ها، به دوره هاي سرد كواترنر پاسخ داده است. در پايان، سد ها و گريزراه هاي احتمالي در فلات ايران مورد بررسي قرار گرفته است.

Quaternary climatic oscillations have influenced the species and forced them to habit in safe localities called refugees. Long time isolation has been resulted in genetic divergence that could be distinguished by phylogeographic studies. Geographic distributional patterns compared in six species using mtDNA markers in different localities mainly the Central Iran. Barrier software applied to reveal genetic barriers and probable corridors. Comparison of geographic distributional patterns indicates incongruent models in these species that is one of features of refuge localities. It seems that each species has responded to climatic fluctuations in different ways. At the end, genetic barriers and probable corridors have investigated in the Central Iran.