بازنمايي زنان در ضرب المثل هاي گيلكي (گونه اشكورات)

ضرب­المثل ­ها آينه فرهنگ هر جامعه هستند؛ از اين­رو، با بررسي آن­ها مي­ توان به درك بهتري از باورها و نگرش­هاي گويش وران هر جامعه نسبت به زن و ارزش­هاي اجتماعي- فرهنگي مردم هر منطقه دست يافت. هدف از انجام اين پژوهش، توصيف و تحليل بازنمايي زنان در ضرب­المثل­ ها گيلگي (گونه اشكورات) است. داده­ هاي اين پژوهش از طريق مصاحبه ساخت­ يافته با شصت نفر از گويش وران اصيل گيلكي ­زبان اشكورات (اعم از زن و مرد) كه بيش از 45 سال سن داشتند و چندان متاثر از زبان فارسي معيار نبودند گردآوري شد. از آنجا كه روش انجام اين تحقيق توصيفي- تحليلي است، ضرب­المثل­ هاي گرد­آوري ­شده درباره زنان، نخست از نظر معنايي تقسيم ­بندي و توصيف و سپس به هجده مقوله تقسيم ­بندي شدند. اين مقوله­ ها نشان مي ­دهند كه سه نوع تصوير يا بازنمايي از زنان در مثل­ها وجود دارد كه به ترتيب فراواني عبارت­اند از: الف) بازنمايي منفي، ب) بازنمايي مثبت، ج) بازنمايي خنثي. توزيع اين بازنمايي­ها در چارچوب گفتمان انتقادي و مطالعات فمينيستي تحليل شد. از يافته­ هاي مهم پژوهش حاضر اين است كه در جامعه گيلك ي­زبان منطقه اشكورات مفهوم جنسيت به عنوان ساختاري ايدئولوژيك درك مي­ شود. بر اساس رابطه سلسله­ مراتبي برتري و فرودستي، طبقه اجتماعي زنان فرودست شمرده مي ­شود و زنان به­ عنوان اعضاي طبقه اجتماعي فرودست بدون مزيت خاص و بيشتر ناديده گرفته مي­ شوند.