چيستي سنت فكري راديكاليسم اسلامي در ايران (بررسي موردي: جمعيت فدائيان اسلام)

CASE STUDY: JAMIYATE FADAIAN- ISLAM

اين مقاله سعي دارد بر اساس اسناد موجود در آرشيوهاي اسنادي كشور و تاريخ شفاهي (خاطرات) جمعيت فدائيان اسلام، بستر ظهور، تحولات و پايگاه اجتماعي آنها را به بحث گذارد. فرض مهم اين نوشتار آن است كه آنها اجتماعي جديد در ايران بودند و نقد اساسي به تحولات فرهنگي رضاشاه و حوزه هاي علميه داشتند. اعضاي آنها بيشتر شاگردان بازاري، برخي از روحانيان سطح خوانده شامل مي شد و ارتباط بسيار با شأن اجتماعي مهم به نام لوطيان داشتند. متوسط سن، بيست و يك ساله و از درون هيآت هاي مذهبي كه خاص جامعه ايرانند برخاستند. اسناد و صورت بازجويي هاي بجا مانده، امكان ارائه روايتي جديد از آنها فراهم مي‌كند كه متفاوت با روايت همدلانة بازماندگان و روايت متنفرانة مستشرقان است.

This essay tries to study the context of rise, establishment, developments and social and class status of Jamiyate Fadaian- Islam on the basis of documents & oral history of them in the Iran’s documentary archives. The main hypothesis of this study is Jamiyate fadaian- Islam was a new community in Iran & has critical criticism to conservatism of Hoze-haye- elmiye & cultural reforms of Reza shah. Members of this community consisted of market shop-boys, young clergymen & loutiha. The average of their age was 21. They rose from hayat-haye-mazhabi (religious associations) & finally were dissolved in them. Their documents & investigation files, make available new narratives that are different from others.