انتشار احكام قطعي در فقه و حقوق ايران

انتشار حكم محكوميت در گذشته به‌ عنوان يك كيفر ترذيلي مورد توجه بوده است. اكنون نيز قانون‌گذاران در برخي قوانين انتشار حكم محكوميت را به‌ عنوان يك مجازات مورد توجه قرار داده‌اند. در فقه اسلامي تشهير معادل همين اصطلاح است و به‌طور مصرح شارع مقدس تشهير را به‌عنوان مجازات برخي از جرايم در كنار ساير مجازات‌ها قلمداد نموده است. اعمال اين مجازات در گذشته از طريق جار زدن و يا انداختن زنگوله بر گردن مجرم در مكان‌هاي عمومي صورت مي‌گرفت اما در عصر حاضر از طريق رسانه‌هاي گروهي در قالب به نمايش گذاشتن تصوير مجرم به عمل مي‌آيد. در ادله و مدارك موجود اگرچه به‌ندرت به اين موضوع اشاره شده است اما فحص و جست‌ وجوي در آنها چنين مجازاتي را در شرع مقدس توجيه مي‌نمايد به‌گونه‌اي كه اين موضوع از نگاه قانون‌گذار ما نيز پوشيده نمانده و انتشار حكم قطعي را در برخي مجازات‌ها پذيرفته است. پژوهشگر در اين تحقيق درصدد اثبات اين موضوع است كه انتشار احكام در رسانه‌ها كه امروزه براي برخي جرايم پيش بيني شده است فاقد مبناي شرعي نيست بلكه فقها نيز در كتب خود تحت عنوان تشهير به اين موضوع پرداخته و چنين مجازاتي را بر مبناي احاديث و روايات توجيه مي‌نمايند.