احكام و قواعد فقهي در كاربري فضاي سبز

الزامات نظام برنامه‌ريزي و طراحي كاربري‌ها كه عبارت‌اند از توزيع فضايي كاركردهاي شهري، مي‌تواند تابع احكام و قواعد فقهي باشد. ازآنجاكه حوزه كاربري­هاي شهري وسيع بوده و كاربري مسكوني، مذهبي، تجاري، درماني، آموزشي، فضاي سبز، ورزشي و... را شامل مي­شود؛ در اين پژوهش، فقط به مباني فقهي حوزه كاربري فضاي سبز پرداخته‌شده است چون با توسعه شهرها و افزايش بافت و تراكم ساختماني نياز به فضاهاي سبز و پارك­ها بوده و اين ضرورت به جهت تأثير اين فضاها بر آلودگي­هاي محيطي و نيز تأثير بر آرامش و سلامتي و تجديد و بازسازي قوا دو چندان خواهد شد. در اين راستا از آيات قرآن، روايات و سنت پيامبر گرامي اسلامn و اهل‌بيتb و قواعد فقهي متناسب بهره گرفته شده است. براي به دست آوردن يافته‌هاي پژوهش ابتدا احكام، قواعد فقهي و كاربري زمين تبيين شده و آنگاه به روش استقرائي تحليل محتواگرديده است به طوريكه كاربري‌ فضاي سبز مي‌تواند تحت تأثير احكام و قواعد فقهي شكل گيرد و تأثير بر تخصيص و مكان‌يابي و در ارتقاء معنايي و افزايش عملكرد كاربري فضاي سبز دارد. در اين صورت اين احكام مي­تواند مورد توجه مديران شهري قرار گرفته و براساس نياز فضاهاي شهري در مقياس ناحيه، شهر و منطقه عملي گردد.