اثبات نسب در حقوق ايران و مصر

نسب به‌وسيله رابطه خوني طفل با پدر و مادر تحقق پيدا مي‌كند و آثار نسب شرعي عبارتند از حرمت نكاح، حضانت، تربيت، ولايت قهري، الزام به انفاق و توارث. اثبات نسب مادري ساده‌تر از اثبات نسب پدري است زيرا دوران بارداري و زايمان به‌راحتي قابل انكار نيست و طبق قانون ظرف 15 روز پس از تولد نوزاد، بايد به دنيا آمدن او در يكي از حوزه‌هاي ثبت احوال اعلام و براي وي شناسنامه گرفته شود. اما اثبات نسب پدري با توجه به آزادي مردان در امر ازدواج موقت با دشواري‌هايي فراوان همراه است؛ هر چند امروزه با پيشرفت علم و انجام آزمايشات مختلف، اثبات نسب ساده‌تر شده است اما به‌دليل گراني و در دسترس نبودن اين آزمايشات اثبات نسب پدري همچنان دشواري‌هايي به همراه دارد. در اين مقاله اثبات نسب در حقوق ايران و مصر مورد بررسي قرار گرفته و مشخص گرديد از آنجايي‌كه حقوق مصر همانند حقوق ايران مبتني بر فقه اسلام است در خصوص اثبات نسب احكام تقريباً يكساني دارد، مگر در مواردي كه به بيان آنها خواهيم پرداخت.