اثرات كاربرد آلومينوسيليكات زئوليت بر صفات مورفولوژيك و تركيبات شيميايي گياه دارويي آلوئه ورا (.Aloe vera L) در شرايط تنش خشكي

امروزه آلوئه ورا در صنايع غذايي و دارويي بسيار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از اين پژوهش بهبود رشد رويشي، افزايش توليد متابوليت هاي ارزشمند گياهي و افزايش قندهاي موجود در ژل آلوئه ورا با صرف هزينه پايين و بازدهي بالا در شرايط تنش آبي است. روش تحقيق: در اين تحقيق، كشت گلداني آلوئه ورا در شرايط گلخانه اي و با اعمال 4 سطح زئوليت 0، 11، 22 و 44 گرم در 5 كيلوگرم خاك گلدان، در سه تكرار انجام شد. گلدان ها به مدت 5 ماه در معرض سه سطح مختلف تيمار آبياري قرار گرفتند. تيمارها عبارت از آبياري با فاصله هفته اي يك بار، 2 هفته يك بار و 3 هفته يك بار بود. در نهايت صفات مورفولوژيك، هم چنين ميزان باربالوئين توليدي و قندهاي مختلف در اين گياه توسط دستگاه كرومانوگرافي مايع با كارآيي بالا (HPLC) مورد سنجش قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري MSTATC تجزيه و تحليل شدند. مقايسه ميانگين صفات توسط آزمون چند دامنه اي دانكن در سطح احتمال 0٫05 مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج و بحث: در بررسي اثرات ساده و متقابل كاربرد زئوليت و اعمال تيمارهاي مختلف آبياري، بهترين نتايج صفات مورفولوژيكي مختلف با كاربرد 22 گرم زئوليت در 5 كيلوگرم خاك گلدان و آبياري 3 هفته يك بار به دست آمد. بيشترين ميزان ماده مؤثره باربالوئين در تيمار اثرات متقابل 44 گرم زئوليت در 5 كيلوگرم خاك گلدان و آبياري هفته اي يك بار مشاهده شد و بالاترين ميزان قندها با كاربرد 44 گرم زئوليت در 5 كيلوگرم خاك گلدان و آبياري 2 هفته يك بار حاصل شد. توصيه كاربردي صنعتي: آلومينوسيليكات زئوليت در بهبود خصوصيات مورفولوژيك، افزايش ماده مؤثره بار بالوئين و افزايش سطح پلي ساكاريدهاي موجود در ژل گياه آلوئه ورا در شرايط تنش آبي داراي نقش مؤثري است.