ارزيابي الگوي توزيع فضايي و مكان يابي پاركينگ عمومي جديد

مغايرت شديد بين رشد سريع وسايل نقليه موتوري و كمبود مكان هاي پاركينگ و نيز پراكنش نامناسب آنها در شهر سمنان، تاثير جدي بر كيفيت زندگي شهروندان و كاركرد جاده هاي شهري گذاشته است. هدف اين پژوهش، ارزيابي الگوي پراكنش پاركينگ هاي موجود و مكان يابي پاركينگ هاي عمومي جديد در اين شهر است. گردآوري داده ها و اطلاعات مورد نياز عمدتا با روشي كتابخانه اي (متن ها، اسناد، نقشه ها) صورت گرفته است. براي نيل به هدف پژوهش، از 8 شاخص پاركينگ هاي موجود، مراكز اداري، مراكز تجاري، اماكن گردشگري، مراكز درماني، مراكز آموزشي، دسترسي به معابر درجه 2 اصلي و فرعي، تراكم نفر در هكتار استفاده شده است. هم چنين براي تجزيه و تحليل داده ها از سرانه استاندارد و نرم افزارهاي Visual PROMETHEE، Super Decisions و ابزارهاي تحليلي موجود در Arc GIS بهره گيري شد. يافته ها و نتايج نشان داد كه بين سرانه موجود پاركينگ (0/134) با سرانه استاندارد (1/3) اختلاف قابل توجهي وجود دارد. پاركينگ هاي عمومي موجود در شهر سمنان از لحاظ استاندارد در يك سطح قرار ندارند، به طوري كه پاركينگ شهيد رجايي با امتياز 0/222 در بهترين وضعيت و پاركينگ تدين با امتياز 0/397- در بدترين وضعيت قرار گرفت. به وسيله تحليل پرومتي 5 سطح بهينه، 0/5873 محاسبه شد كه نشان مي دهد به رغم اين كه چهار پاركينگ سعدي، پرديس، شهيد رجايي و عمومي در وضعيت بهتري نسبت به ساير پاركينگ ها هستند، از شرايط بهينه اي برخوردار نيستند. در نهايت براي احداث پاركينگ جديد اراضي به 5 طبقه از بسيار مناسب تا بسيار نامناسب دسته بندي شدند كه در اراضي بسيار مناسب و مناسب، 6 مكان با مساحت تقريبي 16166 مترمربع كه عمدتا در زمين هاي باير درون شهري واقع شده اند، با توجه به سطح بهينگي، براي احداث پاركينگ جديد پيشنهاد شد.