الگوي راهبردي اداره امور امر به معروف و نهي از منكر

امر به خوبي‌ها و نهي از بدي‌ها دو اصل پذيرفته شده همه اقوام و ملل مختلف در طول تاريخ زندگي انسان‌ها بوده است؛ زيرا اين دو اصل در بردارنده منافع انسان‌ها و منطبق با عقل و فطرت‌اند. در اين تحقيق با استفاده از روش تحليل آميخته و بر اساس روش نظريه‌پردازي مبنايي، سعي در ارائه الگوي سياستي اداره امور امر به معروف و نهي از منكر شده است. جامعه آماري اين تحقيق متشكل از متخصصان و صاحب‌نظران، اساتيد حوزه علميه و دانشگاه، مديران و تصميم‌سازان با تجربه سازمان­هاي اين حوزه است. روش نمونه‌گيري در اين پژوهش با تكنيك گلوله برفي و هدفمند انجام گرفته‌است. نتيجه تحقيق بيانگر آن‌است كه با تاسيس نهادي براي هماهنگي نهادهاي دست‌اندركار و فعال كردن بازوي تحقيقات نظري به‌جهت روزآمدسازي قوانين و اولويت‌بندي و در بعد عملي به‌منظور پياده‌سازي يافته‌هاي تحقيق، مي‌توان نظامي را پياده‌سازي و اجرا كرد كه ضمن توجه و بهره‌گيري از آموزه‌هاي بلند ديني و اسلامي (كه به خوبي و صراحت در گفتمان مترقي ولايت فقيه متبلور است) با ايجاد قانونگرايي و ريشه‌كني فساد بتواند در كشورهاي منطقه و هم‌چنين در جهان اسلام سرآمد بوده و قادر باشد در راستاي منويات بنيان‌گذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني(رحمه‌الله‌عليه) و حضرت امام خامنه‌اي(مدظله‌العالي) تجربيات و دستاوردهاي نظام مقدس جمهوري اسلامي را به ساير ملل آزاده آموزش و الگويي از حكومت سالم و بدون منكر باشد.