ارزيابي تاثير به كارگيري نظريه محدوديت ها بر شاخص هاي عملكردي خط توليد با رويكرد شبيه سازي (مورد مطالعه: خط توليد دينام خودرو)

استفاده از روش تئوري محدوديت ها در سيستم توليدي يكي از روش هاي موثر جهت افزايش خروجي خط توليد و در نتيجه افزايش بهره وري كل سيستم مي ­باشد. در اين روش بيان مي شودكه محدوديت در هر سيستم يا فرايند، تعيين كننده حداكثر بازده يا عملكرد بوده و مي­ بايست شناسايي و در جهت افزايش كارايي و بازدهي سيستم مديريت شود. درام–بافر–روپ،روشي جهت اجراي تئوري محدوديت ­ها در خط توليد مي باشد. در اين تحقيق با انجام مطالعه موردي بر روي يك خط توليد قطعات خودرويي،ابتدا با استفاده از رويكرد شبيه سازي به پياده سازي سيستم دي–بي–آر و مقايسه آن با سيستم عادي خط توليد پرداخته شده و سپس به بررسي تاثير تغيير مكان گلوگاه بر روي چهار شاخص كليدي زمان انتظار،كار در جريان ساخت،توان عملياتي و زمان تحويل در هر دو سيستم پرداخته شده است. نتابج تحقيق حاكي از ضعيف تر شدن ميزان شاخص ها با دور شدن گلوگاه از مبدا و كمتر بودن شيب اين تغيير در سيستم دي بي آر نسبت به سيستم عادي مي باشد.