انطباق ويژگي‌هاي فرهنگي ايرانيان با روش‌هاي درمان اعتياد

Conformity of Iranian Cultural Components and Addiction Treatment Methods

تجارب اجتماعي زندگي؛ گرايش‌هاي فرهنگي، فلسفي و حتي جهان‌بيني و ايدئولوژي، همگي در شكل‌گيري ديدگاه‌هاي انسان نسبت به مسائل مختلف نقش ايفا مي‌كنند؛ ازاين‌رو نحوه مواجهه با پديده‌هاي يكساني چون اعتياد در جوامع گوناگون به سبب تفاوت در زمينه‌هاي فرهنگي-اجتماعي قاعدتاً بايد اشكال متفاوتي به خود گيرد. در همين راستا اين نوشتار بر آن است كه به بررسي عناصر فرهنگي مؤثر در روش‌هاي درمان اعتياد در ايران بپردازد. روش مورد استفاده تطبيقي- كيفي از نوع مورد محور است. داده‌هاي مورد نياز بامطالعه اسنادي جمع‌آوري‌شده است. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با رويكرد توصيفي- تفسيري صورت گرفته است. ظاهرسازي در موقعيت‌هاي بيروني به‌عنوان يكي از مؤلفه‌هاي فرهنگي ايرانيان، كه در غالب موارد ملازم با روابط سلسله‌مراتبي است، موجب كم اثر ساختن مداخلاتي مي‌گردد كه بر خود افشايي و صداقت مخاطبين تأكيد دارند. علاوه بر اين افراد وابسته به مواد و خانواده‌هاي آن‌ها حسب پيشينه فرهنگي، تاريخي، اجتماعي به درمان‌هايي كه براي آن‌ها احساس تعلق دروني نسبت به گروه ارائه‌دهنده خدمات ايجاد نمي‌كنند و يا روش بكار گرفته‌ شده توسط آن‌ها با قالب‌هاي آشناي ذهني‌شان سازگار نيست، اقبال چنداني نخواهند كرد. احساس برابري، شكل‌گيري روابط صميمانه و دروني، قهرمان‌پروري و تقديرگرايي از جمله مؤلفه‌هايي هستند كه امتياز فرهنگي بيشتري به گروه‌هاي همتا - به‌خصوص گروه‌هاي دوازده ‌قدمي- به نسبت كلينيك‌هاي درمان سوءمصرف مواد مي‌دهند