نقش تعديل گري تفكر استراتژيك در رابطه ي ميان هوش سازماني با فراموشي و چابكي سازماني در كاركنان نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر تبيين نقش تعديل گري تفكر استراتژيك در رابطه‌ي ميان هوش سازماني با فراموشي و چابكي سازماني بوده است. روش تحقيق: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه مورد مطالعه، كاركنان فرماندهي انتظامي استان چهارمحال و بختياري بوده كه تعداد آن‌ها بالغ بر 160 نفر بوده است. كه براي تعيين حجم نمونه براساس جدول گرجسي- مورگان 113 نفر به صورت تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش شامل 4 پرسشنامه تفكر استراتژيك، هوش سازماني، فراموشي سازماني و چابكي سازماني بوده است. كه روايي و پايايي ابزار مورد تأييد قرار گرفت. يافته ها: تحليل رگرسيون و بررسي ضرايب همبستگي بين نشان داد كه نمره‌هاي انحرافي هوش سازماني و نمره‌هاي انحرافي متغير تفكر استراتژيك با فراموشي سازماني رابطه معكوس معني دار و با چابكي سازماني رابطه مستقيم معني دار دارند. تعديل گر بودن متغير تفكر استراتژيك در رابطه‌ي ميان متغير هوش سازماني بر چابكي سازماني اثبات مي‌شود. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه نمره‌هاي انحرافي هوش سازماني و نمره‌هاي انحرافي متغير تفكر استراتژيك با فراموشي سازماني رابطه معكوس معني دار و با چابكي سازماني رابطه مستقيم معني دار دارند.