بررسي اهداف، رهيافت‌ها و عرصه‌هاي كاركردي جنگ نرم با تأكيد بر جنگ نرم عليه جمهوري اسلامي ايران

تحولات سياسيـ اجتماعي جهان معاصر و نيز دستاوردهاي بشري در عرصه فناوري، گونه‌اي جديد از منازعات را رقم زده است كه با عنوان «جنگ نرم» از آن ياد مي‌شود. به عبارت ديگر بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي اثرگذاري اقناعي، القايي و ادراكي براي تغيير رفتار و ساختار جامعه و نظام هدف به يكي از موفق‌ترين روش‌هاي تخاصم تبديل شده است كه كارايي به مراتب بيشتري نسبت به جنگ و تهاجم نظامي دارد. اما پيچيدگي اين نوع منازعه و انكار آن توسط برخي محافل كه طراح پشت صحنه آن هستند، موجب ايجاد ترديدهايي ميان نخبگان نسبت به آن ميشود. در اين پژوهش تلاش شده است با محسوس و عيني كردن جنگ نرم و تبيين رهيافت‌هاي نظريـكاركردي پيرامون آن، چگونگي پياده‌سازي آن در عرصه‌هاي گوناگون بررسي شود. بدين منظور ابتدا مقايسه اي بين ميزان تأثيرگذاري جنگ نرم و جنگ سخت ميشود و اهداف راهبردي جنگ نرم در سطوح مهار، تغيير رفتار و تغيير ساختار مورد بررسي قرار ميگيرد و سپس با مطالعه روي روند جنگ نرم عليه جمهوري اسلامي ايران، رهيافت‌هاي كاركردي منطبق بر اين روند در ابعاد و عرصه‌هاي سياسي، اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي اين جنگ واكاوي ميشود. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، رهيافت‌هاي كاركردي منطبق بر جنگ نرم را مي‌توان در رهيافت سياسي برگرفته از نظريات «عمقي» و «هانتينگتوني»، رهيافت اجتماعي برگرفته از نظريات جين شارپ، رهيافت اقتصادي برگرفته از نظريه «قدرت هوشمند» و رهيافت فرهنگي برگرفته از نظريه «قدرت هنرمندانه» بررسي و تطبيق كرد.