تأثير برنامه منتور شيب بر عوامل تنش زا و ميزان اعتماد به نفس دانشجويان پرستاري درمحيط باليني سال 95-94

The Effect of Mentorship Program on Stressors and Self-Confidence of Nursing Students in the Clinical Settings in 2015-2016

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثيربرنامه منتور شيب بر عوامل تنش زا و اعتماد به نفس دانشجويان پرستاري در محيط باليني بيمارستان امام سجاد (ع) رامسر انجام گرفت. روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي است 60 نفر از دانشجويان ترم دوم پرستاري، دانشكده پرستاري مامايي فاطمه زهرا رامسر بطور سرشماري انتخاب و به صورت تصادفي به دوگروه كنترل (30 نفر) وآزمون (30 نفر) تقسيم شدند. درگروه آزمون به ازاي هر 4-3 دانشجوي ترم دوم، يك دانشجوي ترم شش پرستاري به عنوان منتور نقش راهنمايي و حمايت را به عهده گرفت. جهت جمع اوري داده‌ها، از نسخه فارسي فرم بررسي تجربه محيط باليني (Kack & Kleehammer، 1990) وپرسشنامه اعتماد به نفس (Montalto, 2001) استفاده شد. داده‌هاي جمع اوري شده با آزمون‌هاي آماري در سطح معني داري (0/05 > P) تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: ميانگين نمرات عوامل تنش زاي محيط باليني در گروه آزمون بعد از مداخله كاهش (0/001 > P) و در گروه كنترل تغيير نيافت (0/43 = P). ميانگين نمره اعتماد به نفس گروه آزمون نسبت به كنترل افزايش بيشتري يافت. آزمون تي مستقل اختلاف معني داري، بين تفاضل ميانگين نمرات اعتما د به نفس قبل وبعد كارآموزي بين دو گروه نشان داد (0/001 > P). نتيجه گيري: پيشنهاد مي‌شود برنامه ريزان آموزش باليني از شيوه‌هاي نوين ومقرون به صرفه به عنوان يك روش آموزشي مكمل در جهت ارتقاي آموزش باليني در برنامه ريزي آموزشي مد نظر قراردهند.

Introduction: The purpose of this study was to determine the effect of Mentorship program on stressors and self-confidence of nursing students in the clinical environment of Ramsar Imam Sajjad Hospital. Methods: This study is a quasi-experimental design. 60 second semester nursing students from Ramsar Fatimah Zahra Nursing Faculty were selected using Census sampling method, and were randomly assigned into control (n = 30) and experimental groups (n = 30). For the experimental group, for every 3 to 4 second semester students, a sixth- semester nursing student as a mentor assumed the role of guidance and support. For data gathering, it was used of the persian version of clinical experience Assessment form (Kack & Kleehamme, 1990) and self-confidence Questionnaires (Montaltor, 2001). The data was analyzed using SPSS version 18 with statistical tests. The significant level was P < 0.05. Results: The mean scores of stressors in the clinical settings decreased in the experimental group (P = 0.001).after intervention and did not change in the control group (P = 0.43). The mean score of confidence level of the test group increased more than control. The analysis by Independent T-test showed a significant difference between the difference between the mean scores of self-esteem between the two groups (P = 0.001). Conclusions: It is suggested that clinical education planners consider modern and cost-effectiveness methods as a complementary educational method to improve clinical education in educational planning