شماره ركورد
984394
عنوان مقاله
رابطه ميان بهره هوشي با هوش فرهنگي و خودنظارتي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند
عنوان به زبان ديگر
Relationship between IQ, cultural intelligence and self-monitoring in the students of Birjand University of Medical Sciences
پديد آورندگان
اسماعيلي، علي اكبر دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - مركز تحقيقات عوامل اجتماعي موثر بر سلامت , اكبرزاده، ابراهيم دانشگاه علوم پزشكي يزد - دانشكده پزشگي - گروه طب اورژانس , محمدي، يحيي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - مركز مطالعات و توسعه آموزش , نعمتي، محمدعلي دانشگاه علامه طباطبايي - دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي - گروه علوم تربيتي , رئيسون، محمدرضا دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - مركز تحقيقات عوامل اجتماعي موثر بر سلامت
تعداد صفحه
9
از صفحه
268
تا صفحه
276
كليدواژه
بهره هوشي , هوش فرهنگي , خودنظارتي , دانشجويان
چكيده فارسي
زمينه و هدف: بهره هوشي، هوش فرهنگي و خودنظارتي از مولفه هاي مهم و تاثيرگذار بر فرآيند ياددهي و يادگيري دانشجويان مي باشد؛ بر اين اساس، اين مطالعه به بررسي رابطه ميان بهره هوشي با هوش فرهنگي و خودنظارتي در دانشجويان پرداخت.
روش تحقيق: در يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي همبستگي، تعداد 171 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند به روش نمونه گيري تصادفي- طبقه اي مورد بررسي قرار گرفتند. براي ارزيابي بهره هوشي، هوش فرهنگي و خودنظارتي به ترتيب از آزمون هاي استاندارد آر بي كتل مقياس سوم، هوش فرهنگي Earley & Ang و خودنظارتي Snyder استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي همبستگي پيرسون و آزمون تي مستقل در سطح معني داري 0/05≥P استفاده شد.
يافته ها: ميانگين نمره هاي ضريب هوشي، هوش فرهنگي و خودنظارتي شركت كنندگان در مطالعه به ترتيب برابر با: 10/44±106 و 17/31±85/73 و 0/02±12/35 بود. نمره هوش فرهنگي در بين دو جنس، تفاوت قابل ملاحظه اي نشان نداد. رابطه مثبت و معني داري بين ميانگين نمره هوش فرهنگي و خودنظارتي مشاهده گرديد(P<0.000; r=0/37)؛ ولي بين نمره هوش فرهنگي و ضريب هوشي و همچنين بين نمره خودنظارتي و ضريب هوشي ارتباط معني داري مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: با توجه به وضعيت نامطلوب نمره هوش فرهنگي و البته اكتسابي بودن بخش قابل توجهي از مهارت ها و قابليت هاي آن، پيشنهاد مي گردد برنامه هاي آموزشي و فرهنگي ويژه اي براي تقويت هوش فرهنگي در نظر گرفته شود.
چكيده لاتين
Background and Aim: Intelligence quotient (IQ)، cultural intelligence، and self-monitoring are among important and influential parameters in learning-teaching process of students. Thus، the current study examined the relationship between these parameters in the students of Birjand University of Medical Science.
Materials and Methods: The present study was a descriptive-analytic، cross-sectional type. The study population included all the students at Birjand University of Medical Sciences، selected through stratified randomized sampling method. In order to study IQ، cultural intelligence، and self-monitoring parameters R & B Cattell scale (Scale III)، Erli’s Cultural Intelligence Inventory، and Snyder’s Self-monitoring Test were applied، respectively. The obtained data was fed into SPSS (V:21) software using Pearson correlation test، ANOVA، and t-test at the significant level of P≤0.05.
Results: From a total of 171 subjects participating in the study، 53.2% were female. The average age of the participants was 21.3±2.7 years. The average IQ، cultural intelligence، and self-monitoring scores were 106±10.44، 85.73±17.31، and 12.35±3.20، respectively. There was a significant correlation between cultural intelligence and self-monitoring (P<0.000; r=0/37). However، there were no significant associations between cultural intelligence and IQ scores as well as between self-monitoring and IQ scores.
Conclusion: Regarding the unfavorable cultural intelligence’ skills and abilities ;and their acquirable nature، it is suggested that University consider a significant position for educational and cultural programs in order to enhance cultural intelligence.
سال انتشار
1395
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي بيرجند
فايل PDF
7312329
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي بيرجند
لينک به اين مدرک