بررسي رابطه كمال گرايي نوروتيك و استرس ادراك شده بر انگيزه پيشرفت دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه كمال گرايي نوروتيك و استرس ادراك شده بر انگيزه ي پيشرفت تحصيلي دانش آموزان است. جامعه ي آماري پژوهش، شامل كليه ي دانش آموزان دختر مقطع پيش دانشگاهي مدارس نمونه دولتي و عادي منطقه ي دو آموزش و پرورش شهر كرج در سال تحصيلي 94-93 مي باشد. حجم نمونه به تعداد 132 نفر (67 نفر از مدرسه نمونه دولتي و 65 نفر از مدرسه عادي) به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از آزمون كمال گرايي نوروتيك ميتزمن و همكاران (1994)، استرس ادراك شده كوهن و همكاران (1983) و مقياس انگيزه پيشرفت هرمنس (1970) استفاده شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج به دست آمده نشان داد بين كمال گرايي نوروتيك و انگيزه ي پيشرفت و بين استرس ادراك شده و انگيزه ي پيشرفت رابطه ي منفي معنادار وجود دارد. بين استرس ادراك شده و كمال گرايي نوروتيك رابطه ي مثبت معنادار وجود دارد ولي بين كمال گرايي نوروتيك، انگيزه ي پيشرفت و استرس ادراك شده در مدارس نمونه دولتي و عادي تفاوت معناداري مشاهده نگرديد.